Articulus I
Whether Sedition Is a Special Sin Distinct from Other Sins?
Arg. 1 Objection 1
Ad primum sic proceditur. Videtur quod seditio non sit speciale peccatum ab aliis distinctum. Quia ut Isidorus dicit, in libro Etymol., seditiosus est qui dissensionem animorum facit et discordias gignit. Sed ex hoc quod aliquis aliquod peccatum procurat, non peccat alio peccati genere nisi illo quod procurat. Ergo videtur quod seditio non sit speciale peccatum a discordia distinctum.
It would seem that sedition is not a special sin distinct from other sins. For, according to Isidore (Etym. x), "a seditious man is one who sows dissent among minds, and begets discord." Now, by provoking the commission of a sin, a man sins by no other kind of sin than that which he provoked. Therefore it seems that sedition is not a special sin distinct from discord.
Arg. 2 Objection 2
Praeterea, seditio divisionem quandam importat. Sed nomen etiam schismatis sumitur a scissura, ut supra dictum est. Ergo peccatum seditionis non videtur esse distinctum a peccato schismatis.
Further, sedition denotes a kind of division. Now schism takes its name from scission, as stated above (Q. 39, A. 1). Therefore, seemingly, the sin of sedition is not distinct from that of schism.
Arg. 3 Objection 3
Praeterea, omne peccatum speciale ab aliis distinctum vel est vitium capitale, aut ex aliquo vitio capitali oritur. Sed seditio neque computatur inter vitia capitalia, neque inter vitia quae ex capitalibus oriuntur, ut patet in XXXI Moral., ubi utraque vitia numerantur. Ergo seditio non est speciale peccatum ab aliis distinctum.
Further, every special sin that is distinct from other sins, is either a capital vice, or arises from some capital vice. Now sedition is reckoned neither among the capital vices, nor among those vices which arise from them, as appears from Moral. xxxi, 45, where both kinds of vice are enumerated. Therefore sedition is not a special sin, distinct from other sins.
Sed contra On the contrary
Sed contra est quod II ad Cor. XII seditiones ab aliis peccatis distinguuntur.
On the contrary, Seditions are mentioned as distinct from other sins (2 Cor. 12:20).
Respondeo I answer that
Respondeo dicendum quod seditio est quoddam peccatum speciale, quod quantum ad aliquid convenit cum bello et rixa, quantum autem ad aliquid differt ab eis. Convenit quidem cum eis in hoc quod importat quandam contradictionem. Differt autem ab eis in duobus. Primo quidem, quia bellum et rixa important mutuam impugnationem in actu, sed seditio potest dici sive fiat huiusmodi impugnatio in actu, sive sit praeparatio ad talem impugnationem. Unde Glossa II ad Cor. XII dicit quod seditiones sunt tumultus ad pugnam, cum scilicet aliqui se praeparant et intendunt pugnare. Secundo differunt, quia bellum proprie est contra extraneos et hostes, quasi multitudinis ad multitudinem; rixa autem est unius ad unum, vel paucorum ad paucos; seditio autem proprie est inter partes unius multitudinis inter se dissentientes, puta cum una pars civitatis excitatur in tumultum contra aliam. Et ideo seditio, quia habet speciale bonum cui opponitur, scilicet unitatem et pacem multitudinis, ideo est speciale peccatum.
I answer that, Sedition is a special sin, having something in common with war and strife, and differing somewhat from them. It has something in common with them, in so far as it implies a certain antagonism, and it differs from them in two points. First, because war and strife denote actual aggression on either side, whereas sedition may be said to denote either actual aggression, or the preparation for such aggression. Hence a gloss on 2 Cor. 12:20 says that "seditions are tumults tending to fight," when, to wit, a number of people make preparations with the intention of fighting. Secondly, they differ in that war is, properly speaking, carried on against external foes, being as it were between one people and another, whereas strife is between one individual and another, or between few people on one side and few on the other side, while sedition, in its proper sense, is between mutually dissentient parts of one people, as when one part of the state rises in tumult against another part. Wherefore, since sedition is opposed to a special kind of good, namely the unity and peace of a people, it is a special kind of sin.
Ad 1 Reply to Objection 1
Ad primum ergo dicendum quod seditiosus dicitur qui seditionem excitat. Et quia seditio quandam discordiam importat, ideo seditiosus est qui discordiam facit non quamcumque, sed inter partes alicuius multitudinis. Peccatum autem seditionis non solum est in eo qui discordiam seminat, sed etiam in eis qui inordinate ab invicem dissentiunt.
A seditious man is one who incites others to sedition, and since sedition denotes a kind of discord, it follows that a seditious man is one who creates discord, not of any kind, but between the parts of a multitude. And the sin of sedition is not only in him who sows discord, but also in those who dissent from one another inordinately.
Ad 2 Reply to Objection 2
Ad secundum dicendum quod seditio differt a schismate in duobus. Primo quidem, quia schisma opponitur spirituali unitati multitudinis, scilicet unitati ecclesiasticae, seditio autem opponitur temporali vel saeculari multitudinis unitati, puta civitatis vel regni. Secundo, quia schisma non importat aliquam praeparationem ad pugnam corporalem, sed solum importat dissensionem spiritualem, seditio autem importat praeparationem ad pugnam corporalem.
Sedition differs from schism in two respects. First, because schism is opposed to the spiritual unity of the multitude, viz. ecclesiastical unity, whereas sedition is contrary to the temporal or secular unity of the multitude, for instance of a city or kingdom. Secondly, schism does not imply any preparation for a material fight as sedition does, but only for a spiritual dissent.
Ad 3 Reply to Objection 3
Ad tertium dicendum quod seditio, sicut et schisma, sub discordia continetur. Utrumque enim est discordia quaedam, non unius ad unum, sed partium multitudinis ad invicem.
Sedition, like schism, is contained under discord, since each is a kind of discord, not between individuals, but between the parts of a multitude.